Özellikle Hint-İranlılarda oldukça yaygın bir ibadet türüdür. Ateşe tapanlar, kutsal alev dedikleri şimşeği, insanla gökyüzü arasındaki bir köprü olarak görüyorlardı. Ateş tanrısı Ehrimendi. Persler ise Ahuramanza adına sürekli ateş yakarlardı.

Ateşe tapma Parsilerde de devam etti. Yunanlılar ateşin yararını Hephaistosta, ateşten yararlanma sanatını Prometeusta, kutsal alevi de Hestiada tanrılaştırdılar. Romada ise Vesta Tapınağındaki sürerkli ateşi rahipler korurdu. Zerdüşt dinine inananlar da ateşe taparlar, kutsal ateşin yakıldığı yapıya ateşgah derlerdi. Ateşgahlar bu dinin tapınaklarıydı.