Konfüçyüs, Hükümdarın isteği üzerine bir süre için şehrin yönetiminde

olmayı kabul etti.

Yedi gün izledi. Yedinci gün yüksek memur Şao-Çengi idam ettirdi,

cesedin üç gün açıkta kalmasını emretti. Öğrencileri çok şaşırdılar,

yanına gittiler, sordular :



Şao-Çeng bu şehirde hatırlı ve kuvvetli bir adamdı. Şimdi şehrin yönetimini aldıktan sonra ilk işiniz onu astırmak oldu. Bu yaptığınız doğru mudur. Bildiğimiz kadarıyla bu adam haydutluk, hırsızlık yapmamıştı…

Konfüçyüs yaptığımın nedenlerini size anlatayım dedi ve anlattı :

Dünyada beş ağır suç vardır. Haydutluk ve hırsızlık bunların arasında değildir, daha sonra gelirler.

Bu beş suç şunlardır :

Birincisi uyumsuz ve asi bir tabiatla birlikte gözüpeklik;

İkincisi aşağı bir hayat tarzıyla birlikte inatçılık;

Üçüncüsü çenesinin kuvvetli olmasıyla birlikte yalancılık;

Dördüncüsü herkesin ayıbını, kusurunu aklında tutmakla birlikte

herkesle dost geçinmek;

Beşincisi hak ve adalet duygusu olmamakla birlikte yaptığı

haksızlıkları süslü ve parlak gerekçeler arkasına gizlemek.

Şao-Çengde bunların beşi de vardı. Nereye gitse taraftar topluyor,

hizipler yaratabiliyordu; aldatıcı fikirlerini parlak konuşmaların

arkasına gizleyebiliyordu; zulmüyle adaleti tersine çevirebiliyordu.

Aşağılıklar birleştiği zaman ortaya çok güçlü bir kötülük çıkar. Ben de

şehir halkı için tasalanmak yerine bu adamı idam ettirmeyi tercih

ettim.