Mohandas Karamsand Gandi, Hintli avukat, yurtsever ve filozof (1869-1948).

Mahatma «Yüce Ruh» diye ad takılan Gandi tacir kastında, zengin bir Hint ailesinden doğmuştu. İngilterede hukuk öğrenimi gördükten sonra Bombayda avukat yazıhanesi açtı. Bir iş için Güney Afrikaya çağrıldığı zaman, ırk ayrımlarının kurbanı olan Hint topluluğunun savunmasını üstüne aldı.

1915te ülkesine döndü ve İngiltereye karşı, bağımsızlık mücadelesinin başına geçti. Özgün ve geçerli yöntemleri, yurttaşlık hakları konusunda itaatsizliğe ve İngilizlerle işbirliği yapmamağa (ticarette ve yönetimde boykot) dayanıyordu. Ama Mahatmanın felsefesini ve eylemini asıl nitelendiren, şiddetten kaçınma ilkesiydi.

Birçok defa hapse girip çıktıktan ve uzun açlık grevleri yaptıktan sonra, Gandi serbest bırakıldı; 15 ağustos 1947de, Hindistanın bağımsızlığının ilanıyla sonuçlanan görüşmelere katıldı.

Birkaç ay sonra, bağnaz bir Brahman tarafından öldürüldü. Külleri, çok büyük ve saygılı bir kalabalığın huzurunda, Ganj Irmağına serpildi. Bir ermiş ve bir ulusal kahraman sayılan Gandiye ülkesinde gerçekten tapılırdı. Hayatı boyunca, pek az rastlanan bir karakter gücü ve ahlak yüceliği örneği vermiştir.

Şiddet hareketlerinden kaçınma inancının savunucusu olan Mahatma Gandi, hayatını Hindistanı İngiliz işgalinden kurtarmağa adamıştı: «İngilizlere, diyordu; kendi vatanımda bana emir veremeyeceklerini bildirdim». Gandi işçilerin grevlerini destekledi, toplumsal adaletsizlikle savaştı (paryaların savunmasını üstlenmişti), geleneksel elsanatlarının geliştirilmesini öğütledi. Kendisi de yanında bir pamuk eğirme tezgahı taşır ve her gittiği yerde iplik eğirerek düşünür ve dinlenirdi.