Prof. Dr. Bedia Akarsu (1921 - …. )

İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümünde yaptığı dil, kültür ve ahlak felsefesi çalışmalarıyla tanınan felsefecimiz Bedia Akarsu, 27 Ocak 1921de İstanbul’da dünyaya geldi. Çapa İlkokulu ve Çapa Ortaokulundan sonra İstiklal Lisesini bitirdi. Yükseköğrenimini 1943 yılında mezun olduğu İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümünde yaptı. Aynı bölümde Ernst von Asterin yönetiminde başladığı doktora çalışmalarını Joachim Ritterin yanında “Wilhelm von Humboldt’da Dil-Kültür Bağlantısı” konulu tezle tamamladı (1954). Arnold Gehlen ve Hans Freyerin İstanbul Üniversitesinde verdiği bir dizi konferansı ve Ritterin derslerini Türkçeye çevirdi.

1956-1958 yıllarında Almanyaya giderek Heidelberg Üniversitesinde Gadamerin fenomenoloji seminerlerine katıldı ve Scheler üzerine araştırmalar yaptı. 1960 yılında Max Schelerde Kişilik Problemi adlı çalışmasıyla doçent oldu. 1968de Felsefe Tarihi!Kürsüsünde profesörlüğe yükseltildi. Bölümde Ahlak Felsefesi, Çağdaş Felsefe Akımları, Felsefe Tarihi Semineri gibi dersler verdi. Felsefe Bölümü başkanlığı yaptı. 1963-1983 yıllarında Türk Dil Kurumu yönetim kurulu üyeliğinde bulundu ve felsefe terimlerinin Türkçeleştirilmesi çalışmalarında Macit Gökberkle birlikte etkin rol aldı. Ardından 1984 yılında emekliye ayrıldı.

1988-1989da Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesinde Felsefe Grubu Öğretmenliği Bölümünün kurucusu olarak görev aldı. 1990-1996 yılları arasında ise İstanbul Üniversitesi Atatürk Enstitüsünde doktora dersleri verdi.

İstanbul Üniversitesinde Takiyettin Mengüşoğlunun başlattığı fenomenoloji ve felsefi antropoloji geleneği Nermi Uygurla gelişirken, Bedia Akarsu Ernst von Asterin de etkisiyle daha çok dil, kültür ve ahlak felsefelerine eğildi. Doktora çalışmasında gerek yöntem gerekse yaklaşım açısından hocası Alman felsefe tarihçisi Ritterin oldukça etkisinde kaldı. Öğrenciliği sırasında izlediği Mengüşoğlunun felsefi antropoloji seminerleri ve daha sonra Heidelberg Üniversitesinde katıldığı Gadamerin fenomenoloji seminerleri ise onun Scheler üzerine çalışmasını olumlu yönde etkilemiştir.

Bedia Akarsunun Kant ahlakına yönelmesiyle, 1933 Üniversite Reformundan sonra Türkiyede egemen konuma gelen Alman felsefe eğiliminin temelinde yer alan Kant, Mengüşoğlundan sonra bir kez daha öne çıkmıştır. Akarsu, “Çağdaş Felsefe Akımları” adlı eserinde de daha çok Alman felsefe akımlarını ve filozoflarını tanıtır.

Eserleri: Wilhelm von Humboldtda Dil-Kültür Bağlantısı (1955), Max Schelerde Kişilik Problemi (1962), Modern Toplumda Kadın (1963), Ahlak Öğretileri I: Mutluluk Ahlakı (1963), Ahlak Öğretileri II: Immanuel Kantın Ahlak Felsefesi (1968), Çağdaş Felsefe Akımları (1979), Atatürk Devrimi ve Yorumları (1969), Felsefe Terimleri Sözlüğü (1979), Çağdaş Felsefe: Kant’tan Günümüze Felsefe Akımları (1987), Alatürk Devrimi ve Temelleri (1995), Max Scheler Felsefesinde Kip Kavramı ve İnsan-Olma Sorunu (1998), Metafizik ve Din Üzerine Görüşmeler (Malebranchetan çeviri, 1946). Ayrıca makaleleri Felsefe Arşivi, Felsefe Tercümeleri Dergisi, Türk Dili, Arayış, Gösteri, Çağdaş Eleştiri ve Cogito gibi dergilerde yayımlanan Akarsunun Cumhuriyet gazetesinde de yazıları çıkmıştır